Zo, een paar dagen terug in Sydney zitten er zeer op! En wat een dagen! Alhoewel ik mij “thuis” voel in Sydney, was het toch weer even mijn draai vinden. Ik slaap voorlopig in mijn wagen. Meestal aan de club waar mijn tante werkt. Ja, ik noem ze maar tante, ‘t is een hele uitleg om te zeggen “mijn zus, haar man, daar de (achter)nicht van”. En ik kan goed met haar opschieten en heb al meer met haar te maken gehad dan dat ik met de meerderheid van mijn “eigen familie” te maken heb gehad.

Ik heb nu ook 2 jobs. Wel onregelmatig, maar er komt teniminste iets binnen. Alseerst werk ik in een pizzazaak. Zoals gewoonlijk moet je al beginneling de vaat doen en andere zaken. Maar ik help ook mee in de keuken en mijn belangrijkste taak is pizza’s bezorgen. Dit komt vooral doordat ik een wagen heb. Eindelijk, mijn wagen is een voordeel aan het worden! Vandaag net mijn 2de shift gedaan. En voordeel is dat ik zo de streek goed leer kennen. Het verdient niet zoveel, maar het is in’t zwart, dus valt het eigenlijk best mee. En elke keer ik werk, krijg ik een gratis pizza. Mooi meegenomen allemaal. En vandaag had ik ook 5 AUD aan tips. Not much, maar ‘t is wat extra.
De andere job is door een grap begonnen. Toen ik naar mijn tante bij de club ging, om mijn was te gaan halen (jaja, ik ben er gene kei in, en ik zo weinig was dat het niet echt de moeite is om een machien te draaien). Toen kwam de man van het restaurant mij tegen (ze kennen mij in de club al een beetje) en vroeg mij of ik niet wilde helpen met de stoelen, omdat hij een feest van een huwelijk aan het klaarzetten was. Ik zei dat ik het wel zou doen, ik wist toch anders niet wat doen met mijn tijd. Hij zei dat het niet moest, dat het maar een grapje was. Maar toch zei ik dat ik het zou doen. Zo gezegd, zo gedaan! Maar ja, ik denk altijd eerst aan iemand te helpen en meestal niet om er iets voor in ruil te krijgen. Maar daar stak tante Heidi een stokje voor. Ze had voor mij een ferme maaltijd losgekregen. Dat ontbijt was lekker, echt waar. Daarna vroeg de man of ik de ganse dag niet wilde helpen. Maar wel voor meer dan he. Nog een lekkere middag erbij en nog wat centen. Niet bijster veel, maar toch 75 AUD. Zo, dat heeft mijn RSA bijna terugbetaald. Die RSA ben ik ook gaan halen. Ik ben nog steeds aan het ‘hunten’ voor een ’steady’ job. Daarvoor had ik mijn RSA nodig. Die heb je nog als je in locaties komt waar je alcohol moet opdienen. Ik zal je iets laten weten of ik die job te pakken krijg. Ik heb moeilijkheden om de baas te pakken te krijgen. Maar ik blijf doorgaan. Bij het restaurant van de club ga ik nu ook regelmatig werken. Ook weer in’t zwart en het verdient wat minder dan de pizza’s, maar ik krijg er ook weer maaltijden voor. Zo, op gebied van warm eten weet ik dat ik vantijd toch iets lekkers voorgeschoteld krijg voor een ideale prijs ^_^. Gratis! Alhoewel, moet er wel voor werken.

Voor de rest spendeer ik mn tijd vooral aan Bondi Beach. Ik kan mijn auto daar gratis parkeren en het is dicht aan het surfstrand. Morgen heb ik niks van werk te doen, dus ga ik mij nog eens uitleven op mijn surfboard! Ik moet er ooit kunnen op recht staan ^_^.

Oh ja, toen ik op Bondi Beach werk aan het zoeken was, zag iemand mij rondkijken en vroeg of ik de weg kwijt was. Ik zei dus dat ik werk aan het zoeken was en hij kon me een job aanbieden. Hij zag er niet uit, maar ja, hier beoordelen ze je niet naar je uiterlijk. Dus deed ik dat ook niet. Alhoewel hij zei dat hij “filmen” maakte. Wat ik al niet in hem zag. En hij ook wat boten. Dat geloofde ik dus wel. Maar dan maar even toch meegeweest om te zien wat het was. Mja… een man vol illusies dus… zijn “filmen trokken niet echt op iets. ‘t Was echt meer een landloper. Als hij denkt dat hij dat verkocht krijgt, amai… . En daarna nog wat rondwandelen en bleef hij maar vertellen. Daarna overhoord een vrouw hem omdat hij over de Joden bezig is en dergelijke. De vrouw vond het niet mooi van hem en belde de politie. De man loopte ineens op haar af. Ik verschoot mij een bult en stond al klaar om hem tegen te houden voor als hij de vrouw zou durven slaan. Gelukkig deed hij dat niet, dus bolde ik het af. Maar hij bleef mij volgen. Daarbij vertelde ik hem dat hij zo een dingen niet moest provoceren en dat ik er niets mee te maken mee wilde hebben. Even daarna ben ik eindelijk van hem afgeraakt.

We zullen zien wat de rest gaat geven… .

Oh ja, ik begin hier wat mondiger te worden, dus ik kan het niet laten om mensen commentaar te geven. Feel shocked or not, I don’t care :p. Ik kan alleen maar vertellen dat ik me schaam voor de meeste mensen die mijn berichten lezen, het teveel gevraagd is om 5 minuten de tijd te nemen om iets te plaatsen. Ik heb al gezien bij mijn reismakkers dat het ook anders kan. Ze vinden het ook raar dat 5 minuten blijkbaar veel lijkt te zijn voor mensen. En zijzelf vinden het zelfs raar dat ik kaartjes naar jullie stuur. Oh ja, die zijn btw onderweg. Als ze niet aankomen, blame the Post! 19 kaarten in totaal, moet toch tenminste een heel deel van aankomen.
En dit allemaal gezegd zijnde… voel je je aangesproken? Dan moet je misschien eens erover nadenken waarom je je aangesproken voelt. Misschien omdat je weet dat ik gelijk heb.
Ik ben deze reis ook begonnen voor mijzelf en om te zien op welke vlakken ik fout ben geweest. Ik moet zeggen, bitter weinig. Hier nemen ze me om wie ik ben en hebben ze geen schrik om tijd met mij te spenderen of met mij gezien te worden. Kan ik in Belgie niet echt zeggen.

Zo, ik ga stoppen voor dat er nog meer uit mijn mond komt. Is nog tijd genoeg voor en een live versie is beter :p

Cheers m8es