Hi all,

lijkt wel of ik onderweg ben he ^_^. Nou zijn we van Newcastle naar Port Macquarie gereden. Onderweg natuurlijk op een paar plaatsen gestopt. Ondertussen zit ik ook aan Byron Bay (ik ben nu even weer op mn laptop aan het intypen; ik ben azerty niet meer gewoon merk ik). Ik ben hier nog niet zo lang, maar eerste indrukken geven een relaxte sfeer. Eigenlijk best klein, maar het heeft zn charmes wel. Hier zit naar het schijnt vanalles, de hippies zitten hier nog. De jointjes zijn af en toe wel te ruiken ja ^_^. En je ziet het ook aan de winkels. Hippiewinkels, gothicwinkels en de gelijksoortigen. Straks eens kijken, want ik heb iets met feëen gezien dacht ik.

Nu over onderweg. We kwamen eerst in Bombah Myall Lakes uit. Een afslag te vroeg genomen, daardoor. Maar daar heb ik de leguaan kunnen fotograferen. Best wel groot. Daarna de juiste afslag gaan nemen. Dat was ook Myall Lakes, maar aan het strand Seal Rocks.

… even door een wesp gestoord, maar weg gekregen. Amai, die was wel dubbel zo groot als bij ons.
… ok, verder. Seal Rocks. Gewoonweg prachtig, echt waar. Een van de mooiste stranden die ik tot nu toe heb gezien! De bergjes, de rotsen, het strand… gewoon prachtig. De rotsen, wel scherp en glad. Hoe de surfers er met hun blote voeten kunnen opgaan, ik weet het niet. Bij mij deed het pijn. Ook nog een krab gefotografeerd, maar die ben ik vergeten op internet te zetten.
Nu terug naar de rotsen. Mooi strand, mooi golven. Dus ik kon het niet laten om mn surfplank erbij te nemen. En mee met de rest van de surfers. Juist ja, via de rotsen het water in. Maar die was voor mij dus bijna fataal afgelopen. Een paar golven hebben mij wel goed alle kanten van de rotsen laten zien. Er zaten wat sterke golven bij. En er waren er een deel die me onder de rotsen duwde. Of ik werd eronder gezogen, ik weet het niet. Ik weet alleen dat ik naar boven probeerde te klimmen uit het water, maar de rots was echt glad zodat ik praktisch geen grip had. Maar zoals je merkt, ik ben eruit geraakt. Een paar lichte wonden aan mn been en arm. Mn surfplank is wel stuk. Die ben ik nu aan het laten maken hier in Byron Bay. Kost me nog eens 95AUD. En zo krijgt die surfplank opeens meer (emotionele) waarde. Wat heeft mn leven gered? De hele tijd kalm te blijven. En waarschijnlijk heb ik ook wel een heel goede Guardian Angel.
Mijn nederlandse reisgezellen hebben het gebeuren voor een groot gedeelte gefilmd (ik zat namelijk veel onder water he ^_^. Zodra ik het filmpje digitaal te pakken heb, zal ik ze proberen te posten. Maar ik denk niet voor gevoelige kijkers. Toen ze me het filmpje lieten zien, kon ik niet geloven dat ik dat was en dat overleefd had. Toen pas schrok ik (en ja, ik weet dat ik ewa gek ben en dit filmpje bewijst dat wel [en ook wat domheid ^_^]). ‘t Is zo een filmpje van: “Now you see me, now you don’t. Now you see me again, and now not anymore, and again,…”. Ik ben blijkbaar ook over de rotsen gerold. Ik vond het ook raar dat ik in een keer zo aan een heel andere set rotsen stond ^_^. De laatste 2 foto’s van rotsen, dat zijn de rosten die ik heb moeten trotseren. Je ziet ook aan een van de foto’s dat de golven goed inslaan.
Mn surfplank dus… die gaat zeker mee naar huis, kan me niet schelen wat het kost.

     

     

     

     

Voor de rest, ik ga even van Byron Bay genieten. Ik zal zien hoe lang ik op internet kan blijven om persoonlijke mailtjes te doen die nog “openstaan”.

Laterz everybody

ps: ondertussen is mn surfboard gemaakt… dus surfen maar at Byron Bay. ‘t Is hier mooi btw… die foto’s komen later, heb ze vandaag net genomen terwijl ik op mn board aan het wachten was.
Mailtjes komen nog… sowwy