Ah hollander, veilig aangekomen dus? ^_^ Hoe hebben de frietjes gesmaakt? Ik dacht even, die leeft niet meer, misschien in een frietje gestikt ^_^.
Wel, de dag nadat je vertrokken was, was het weer hier mooi geworden. 2 dagen erna zelfs waren er geweldige golven, maar echt geweldig. Ze waren serieus hoog! Ik vond het dus wel wat om te surfen. Wel die vinnen in mn maag gekregen en een keer op het zand in het water geland. Ik kan je vertellen, net schuurpapier. Maar wil het ook zijn dat ik die dag eindelijk begon door te hebben hoe beginnen recht te staan op de surfboard. Dus… ik kan met trots vertellen dat ik weer eens op mijn surfboard heb kunnen rechtstaan ^_^ *yeeiiijjj*. En meteen een antwoord of ik nog lekker gesurfd heb. Tuurlijk, alhoewel ik nu wat rustiger aandoe met mijn knie, want die begint nu wel serieus pijn te doen. Maar troost u, vandaag is het weer hier weer wat minder. Rain!
Rijstwafels, tuurlijk gaan ze er nog naar binnen. Maar ik probeer mn eten te varieren nu. Ik eet ook sushi-rolls (die zijn lekker), tonijn, wortelen (krijg je naar het schijnt een beter bruin kleurtje van, maar naar t schijnt wordt je er ook groen van als je er teveel van eet?), bonen… ik kook wat meer nu.
Terugvlucht nog langer?! Damn, ik zie er nu al tegenop… . Of misschien omdat je minder stopovers had?
Nou, toch het leger in he?! Ik hoop dat het gaat zijn wat je er van verlangt. Ik denk wel niet dat ze je naar Australie gaan uitzenden ^_^. Btw, vergeet me dan niet even een mailtje te sturen, zo heb ik je emailadres dan ook. Want ik denk niet dat als je in het leger zit, we wat kunnen afspreken.
Oh ja… hoe is de grap met uw vrienden verlopen? Hoeveel heb je een hartaanval bezorgd? ^_^ Veel verbaasde blikken zeker. Vroegen hun zeker af welke “neger” er voor hun stond ^_^.

 Oh ja, ik vergeet hier bijna iets grappigs. Weet je nog bij het fruitplikken dat er een kangeroo mij passeerde (ik vraag me btw nog altijd af hoe die dat flikte door al die draden heen)? Ik heb nu ook zoiets aan de hand gehad terwijl ik rustig lag te dobberen, wachtend op een goeie golf. Nou, nee… geen kangeroo! Ik lag dus op mn bord op mn gemak, terwijl er ineens een paar meter verder van mij een kopje naar omhoog komt ^_^. Even dus effe mijn ogen uitwrijven, want ik dacht “misschien teveel zou in mn ogen”. Nee hoor, even daarna kwam dat kopje weer. Was een soort vogel of iets. ‘t Leek op een soort pinguin, maar dan vele malen kleiner en het had veren. Begint dat beest ineens een paar keer te springen, achter een school vissen aan. Nou, die school vissen zag ik ook niet in het water, maar boven water. En echt, dat waren wel een stuk of 50 vissen die je ineens allemaal omhoog zag springen, nog samen in een groep. Dat bleef zo effe gaan. De “pinguin” had honger he… dus dat was wel een spektakel. Best wel grappig. Ik vind trouwens veel van die dieren hier zo grappig. Als je ziet hoe ze hun gedragen, nou… je kan niets anders doen dan er tekstballonetjes bij verzinnen en lachen ^_^.

En de job? Tja, ik zit nog altijd op definitief antwoord te wachten. Ik bel wel telkens, maar tot nu toe nog steeds geen concreet antwoord. Begint een beetje vervelend te worden. Als het te lang duurt, vertrek ik naar het noorden voor Fraser Island en Airlie Beach. Want eigenlijk verveel ik me hier kapot nu. Bondi is fijn, maar je kan ook maar zoveel doen en ik begin mn PlayStation wel te missen hoor. Als Fraser en Airlie gepasseerd zijn, ga ik nog eens proberen voor een job. Lukt het niet, tja… dan is er bitter weinig te doen dan te zeggen dat ik geprobeerd heb en terug naar Belgie te vertrekken. Ik weet nu tenminste toch al dat ik later geen oude man ga zijn die zich gaat afvragen hoe het zou geweest zijn als ik naar Australie was geweest. Want ja, ik ben er he ^_^.
Life is too short to say “What if…?” Right!? Verleden is geweest, bitter weinig aan te veranderen… so why worry about it… .

Dat doet me er net aan denken. Ik passeerde een boekenwinkel, kijken of ik een goede boek kon vinden om gitaar te leren spelen. Kom ik ineens een boek tegen met de titel “Stop thinking, start living!”. Nou… diegenen die me kennen… kunt wel begrijpen dat ik die boek niet kon laten liggen ^_^. Het boek is tot nu toe geweldig. Het zegt eigenlijk konstant hetzelfde, maar toch… ik weet wat de schrijver probeert te doen… en wie weet lukt het ook nog… want eigenlijk heeft ‘m wel gelijk. Ook al kan ik op een paar van zn standpunten commentaar geven, ik vind het tot nu toe nog wel 100% gelijk hebben).

 En nu naar het topic van het bericht, anders gaan mensen denken dat ik braindamage heb of zo ^_^.

Wel… een paar dagen terug zat ik in het stad… en daar ff aan het relaxen in een van de vele mooie parken die de stad heeft (en raar genoeg, ook al zit je nog midden in het stad, ‘t is er echt relax en rustig, zo’n parken hebben ze echt niet in Belgie). En dan maar beginnen nadenken over vanalles. Een van de dingen wat er tussensprong is wat al vele jaren op mn lever ligt. Ik heb dus een heel goeie kameraad, Erdem. We kennen elkaar nu al zo een 15 jaar en we hebben heel veel van ons tijd samen gespendeerd. Ach die gaminghours die we samen hebben gemaakt op onze sega/nintendo/playstation. We waren echte Mortal Kombat Warriors -_^.
But point being. Iedereen heeft wel “beste vriend”en in hun leven gehad. Ik ook… maar die van mij hebben mij altijd het ergste gekloot. En ik heb Erdem eigenlijk nooit beste kameraad durven noemen omwille van dat. Ik had altijd schrik dat zodra ik dat zou doen, die vriendschap zou stukgaan en ik weer gekloot zou worden. De laatste jaren zijn ook veel dingen in ons leven veranderd. Met ouder worden moet je je gaan concentreren op werk en dergelijke. Vriendschap leek wel even te verwateren… En toch… ook al zagen we elkaar niet meer zoveel, toch zijn we er tot op heden nog altijd voor elkaar. I know he has my back and he knows I have his back. En ik weet dat ik m 100% kan vertrouwen (hij is trouwens de eerste mannelijke persoon waartegen ik het zelf verteld heb waarmee ik me bezig hou [anderen zijn het op andere manieren te weten gekomen... I'm just too good?! ^_^] ).
In het park schoot mij iets te binnen. Ik heb ‘m nooit “beste vriend” kunnen noemen omdat ik ‘m eigenlijk als een broer beschouw. En dat is veel beter vind ik. We zijn misschien geen bloedverwanten, maar dat wil niets zeggen.
Zo, dit moest ik kwijt, want ik kreeg het niet in een sms en wachten tot ik terug ben ging ook niet. En iedereen mag weten dat Erdem een belangrijke persoon in mn leven is.

Zo… het ga je allemaal goed en ik zie/hoor jullie wel weer.

Cheers mates and babes

Weer even geleden blijkbaar. Hier bij de convenience store miste ze me blijkbaar al.

Ondertussen wat gebeurd?! Inderdaad. Heb mijn pizza jobke zo goed als goodbye gezegd. Allez, ik heb gezegd dat ik mijn auto niet meer kan gebruiken voor het leveren van pizza’s. Dat zal er allesinds al voor zorgen dat ik niet meer zo vaak wordt opgeroepen. Na een tijdje wel helemaal niet meer. Niet zo erg, want ik krijg eigenlijk dikke stress van australiers in het verkeer. Gewoon zijn het heel vriendelijke mensen, maar in het verkeer laten ze hun van hun zenuwwekkendste kant zien. Maar ze hebben ondertussen ook al van mijn vlaamse kolere mogen proeven. Stonden zij daar even verbaasd ^_^. Natuurlijk als je alles in het nederlands zit uit te kramen en zij er niets van verstaan ^_^ leuk… .
Ik ben ook op jobhunting geweest. Enkele bedrijven afgegaan voor grafische jobs. Bij ene mag ik alvast nog eens langsgaan. Ik heb bij hun uitgebreid mijn uitleg mogen doen. Echt, ik vond dit een van de beste sollicitaties die ik ooit gedaan heb. Er werd echt geluisterd en gekeken. En ze willen precies toch nog meer… . Laten we hopen! Normaal gezien mag ik deze week nog eens bij hun langsgaan. Ik hoop stiekem eigenlijk dat dit mijn “big break” is waar ik al zo lang op zit te wachten. ‘t Is echt hoog nodig… deze kans wil ik echt ten volle gaan benutten. Leek me zelfs nog een leuk bedrijf ook.
Eten… brood met jam is gedaan. Ik ga het wat gezonder houden en eet nu vooral rijstwafels (en de meat pie’s die Heidi mij doorspeeld ^_^).

En ja… nu nog zeker een paar mensen bedanken om mij even te doen herinneren dat ik aan het vergeten was wat ik hier in de eerste plaats kwam doen… so thnx to those people (je zal het wel aanvoelen als je erbij hoort), I needed that probably.

Ik ben tegenwoordig ook zeer moe. Komt het door het weer of door al zo lang in de auto te slapen, I don’t know. Maar het begint wel even heel zwaar te worden. Maar ik blijf doorbijten. Opgeven is een woord dat niet in mijn woordenboek voorkomt…

En ik ben weer aan het tekenen geslagen. Ik teken wel altijd dingen als ik ze ut mijn hoofd wil en niet verwoord krijg. Een paar zijn eigenlijk al lang overdue… je zal het wel merken. En een andere… dat is voor de nabije toekomst… en ik vind ze wel geslaagd.
Hier zijn ze:

Wel, uiteindelijk ben ik toch vertrokken naar Palm Beach. Het normaal gezien welbekende “Summer Bay” van de serie “Home and Away”. Ik ken wel een iemand die ik daarmee kan jaloers maken ^_^. Ik heb er ook een schelp van meegenomen (wat normaal gezien in dit land niet mag). Zou het sadistisch of net vriendelijk zijn als ik haar dat opstuur?! ^_^. Het plekje heet dus toch wel echt Summer Bay. Het strand is “in 2 gedeeld”. Je hebt Palm Beach en North Palm Beach. En de surfclub aanwezig in North Palm Beach heet dus Summer Bay. Op zich niks speciaals aan dat plekje. Er is ook bitter weinig te doen en eigenlijk wel serieus overprijsd.  Het restaurant was me veel te duur, dus ben ik maar bij de golfclub gaan eten (misschien had de knappe serveerster er ook wel wat mee te maken ^_^, maar dat is dan onbewust… denk ik toch ^_^ ).
Palm Beach laat wel haar charme zien als de avond aan het vallen is. Dan krijgt het toch een heel ander tintje vind ik. Ik heb ook de kans niet gelaten om wat golven proberen te nemen op deze locatie. Mocht ik ooit nog eens naar die serie kijken, wat ik betwijfel, dan kan ik toch zeggen dat ik op die golven gezeten heb. Nope, opnames waren er op dat moment niet.
Nou… en iets verderop hebben ze blijkbaar ook een Nieuwpoort ( Newport dus :p). Alhoewel die er wel anders uit ziet dan die van Belgie. Ik ben eigenlijk een beetje al die stranden af geweest. Ook Narrabeen, Dee Why en of course… Manly niet vergeten. Manly moet ik nog eens terug gaan, want daar heb ik niet echt kunnen zijn naar mijn goesting.

Maar voorlopig even weer rustig aan. Ze hadden mn loon vorige keer verkeerd geteld. Met gevolg dat ik deze week maar 100 AUD heb gekregen. Is dat even een flinke opdoffer. De wagen zuipt nog steeds te veel naar mijn zin. Maar ik heb het “Herbie-probleem” van mijn slot eindelijk gevonden en kunnen reparen. Wanneer ik 10 minuten nodig had om mijn wagen te sluite, begon het mij even wel te veel te worden.
Taxi’s… ach ja… ze maken nu wel wat mee met mij. Blijft aartsvijand numero uno. Ik snij hun de weg af als ik zin heb en ik laat hun nergens door ^_^. Dan weten ze ook eens hoe dat gaat. En handig toch… die auto blijft toch niet van mij… en ‘t is niet alsof er al geen krassen of deuken inzitten. Hier zijn eigenlijk bitter weinig auto’s die geen deuk of krassen hebben. Dus op een deukje meer of minder zal het ook niet aankomen denk ik. Btw, mn auto staat dus te koop, maar ik denk niet dat iemand gaat toehappen nu dat ik nog maar 2 maanden registratie heb. Zal dus een tripje naar Melbourne terug voor me worden. Aan de prijs zal het niet liggen, want ik vraag precies minder dan andere mensen doen. Zolang ik ze maar op tijd verkocht krijg, anders rij ik ze van een klif af of zo.

En toch nog maar eens gaan beginnen met grafisch werk te zoeken. Ik voel dat pizza gedoe zo op zn einde lopen, ofwel is de maand januari wel echt een ramp. Yeps… 2008… tegenslag tot nu toe moet ik zeggen. Maar wie weet he… andere jaren begon het jaar goed en eindigde in ramp… misschien dit jaar dan het opgekeerd (laten we aub hopen).

Nu is het ook weer even alles bijeen geraapt krijgen. Beetje de “weg” hier kwijt geraakt en voor een groot deel vergeten wat ik dus met deze reis wilde bereieken. Teveel “fun” gehad hier denk ik. Allez, tegenslag ook wel, maar gewoon op mn gemak voelen hier. Buiten dat getoeter van automobilisten, word je nog gek van.  Ik kan begrijpen waarom je er een boete voor kan krijgen, ze gebruiken hun hoorn voor het minste prutske. Moest je ooit op het nieuws horen dat er in Australie iemand een claxon door zn strot heeft gekregen, hoogstwaarschijnlijk ben ik dan de dader ^_^.
Dus euhm… laten we van dat grafisch werk eens echt werk van maken en hopen dat dit land me er op dat gebied beter in gegunst is.

 Oh ja… de foto’s van Palm Beach bijna vergeten:

     
     

 Cheers brotha’s and sista’s

Now… het is gemakkelijk te vergeten waarom je een bepaalde reis neemt. Maar ik heb for the moment terug genoeg zaken om over na te denken. Zij het niet dat er een paar dingen net tegelijk komen.
Question is… kan ik sommige zaken wel bereiken?! De partner van Heidi had wel op vele punten gelijk. Maar wat als motivatie niet het probleem is, want die heb ik wel genoeg. En dan antwoorden van anderen. Als ik alles bij elkaar tel… overtuiging is het probleem bij mij. Hoe anderen overtuigen als ik mezelf nog niet eens overtuigd krijg. En als haar partner het zich nog steeds afvraagt, nou… nee, still no dates here, didn’t walk up to anybody yet. En dan vraag ik me vantijd zelf af, waarom niet? … Wat houd me tegen he. Gisteren kwam er zelfs een madam op mij af (alhoewel ze wel een stuk van mijn pizza wilde, die ik deze keer zelf heb mogen klaarmaken)

Still @ Bondi Beach… still delivering pizza’s. Shark attack?! No, it wasn’t me. In need of some travelling soon. Going to Palm Beach maybe next weekend. Palm Beach? Beter gekend als SummerBay in de serie Home and Away. Still… haaien zijn daar gespot, maar ik bijt wel even gewoon terug als ze het bij mij proberen.

So… too many mind for the moment to tell something decent. Gonna travel soon again I think. En kan iemand me vertellen waarom ik ineens aan Sigrid moet denken? En dan nog wel op een goeie manier… ach ja. De surfboard misschien tegen mijn kop gehad.
Btw, golven kunnen wel echt goed slaan hoor. 2x recht in mijn maag, ik kwam er even niet van recht. En dan nog ook eens langs 3 kanten genomen door de golven tegelijkertijd. Links, rechts en de golf die terugkwam van de strand kant achter mij. Leek net een Battle Royal tegen de golven. I lost.

Nicole Kidman? Niet gezien. Dan was ik te druk bezig met de golven denk ik. Trouwens… geef mij maar Jeniffer Aniston any time ^_^ *rrrrrrrrrr* “grrroovvvyy baby” “oh behave!”.

Cheers

Yeps, ik wandel tegenwoordig zeer veel. Mijn auto wordt eigenlijk enkel nog gebruikt om in te slapen en om pizza’s te bezorgen. Tja, dat beestje zuipt nu eenmaal veel (laatste keer dat ik dus iemand om zn “expertise” vraag). Zal ik misschien ooit nog eens uitleggen, maar ik ben er wel serieus lastig om en geeft me weer eens dat gevoel hoe vals europeanen wel kunnen zijn. Maar goed, gelukkig zijn ze niet allemaal zo.

Wandeltocht, wel… die ging moeilijker dan de vorige omdat de aanwijzingen minder duidelijk waren en de Coastal Walk eigenlijk niet af was. En toen ik uiteindelijk in Watsons Bay aankwam, was ik teleurgesteld dat ik dit plaatsje al bezocht had bij de eerste 5 dagen van de begeleiding. Maar nu was het wel mooi weer, dus wel mooi meegenomen. Maar ietsje verder gelopen, kwam ik op een mini-strand aan, maar o zo mooi. En daar had je een rots waarvan je een goed zicht hebt op de stad en het topje van de alombekende brug. Ik denk dus dat ik mijn stekje voor nieuwjaar gevonden heb.

  

Kerstmis gaat dus niks zijn, maar dat is nooit echt iets geweest. Nieuwjaar, mja, ik zal zien… ‘t Zal allesinds niet zoals vorig jaar zijn, dat best leuk was. Mensen die willen weten wat er in 2008 gebeurd, laat het mij weten, ik zit er toch al voor jullie in.

Pizza gaat nog goed. Laatste paar dagen goede tips gehad. 20AUD. Eigenlijk nog mager, maar toch mooi meegenomen. Kan ik mij af en toe verwennen met wat TimTam’s. Terwijl ook nog bijna een frontale botsing gehad. Neenee, niet door mijn schuld, alhoewel ik wel even begon te twijfelen wie van ons op de verkeerde rijstrook reed. Bleek dus dat de man van de States was en nog niet gewoon was links te rijden. Welja, heb ik ook gehad, maar toch wel even schrikken hoor. Op dat moment gingen mijn gedachten echt van “zit ik nu aan de verkeerde kant te rijden?” Even daarna pas door dat hij in fout was. Maar goed net geen botsing, dat zou fataal geweest zijn.

Ook een paar dagen geleden vergeten brood te halen, dus daar zat ik zonder ontbijt. Maar daar heeft Heidi gelukkig een stokje voor gestoken.
Surfen gaat laatste dagen moeilijk. De zee is nogal onrustig en je geraakt dus niet diep genoeg de zee in om genoeg ruimte te hebben om de golf te nemen. En vandaag zelfs nog door mijn eigen surfboard “pootje gelapt”. Dat moet kunnen he. Hilarisch en pijnlijk tegelijk (zo een board komt dus echt hard aan).

Hier nog wat foto’s:

     
     
  

Oh ja, er is naast mijn mooie strand, blijkbaar nog een strand. Maar een naaktstrand dus. Dat was even verschieten dus en daar stond ik met mijn camera. Je zal de foto wel vinden.

Ik hou het nu maar kort kort. Mijn gevoel zegt toch dat er enkelen op hun tenen zijn getrapt door mijn vorige berichten. Het zij zo en het kan me niet echt iets schelen. Ik heb niet altijd ongelijk hoor. Eigenlijk heeft het verleden tot nu toe enkel maar erop gewezen dat ik heel vaak de nagel recht op zijn kop sla. Dus waarom zou ik dan zwijgen.
En ben ook nog uitgeput aan het geraken door mn gedachten. Ik heb al wat slecht nieuws vernomen (wat ik hoop dat niet waar is) en wat beter nieuws.
En ik heb nog een mailtje te doen blijkbaar, dus ga ik mij daar even mee bezig houden.

Oh ja, mijn tattoo ontwerp is af en ik denk dat ik een tattoeur heb gevonden die het wil en kan maken. Maar het gaat me wel wat kosten. Dat wordt dus even sparen. Maar die kosten had ik al ingerekend voordat ik vertrok. Dus no worries daar.
Allez, ik ga een mailtje beantwoorden, die is blijkbaar al overdue…

 Cheers brothers and sisters

Een nieuw berichtje, deze keer eens terug met wat foto’s (neenee, wat meer naar beneden :p). Het werk als pizzabezorger doe ik nog steeds en ik begin de streek aardig al te kennen. Soms heb ik de indruk dat ik het beter ken dan de gemiddelde Aussie. Ze zijn wel wat raar in het verkeer. Relaxed waar ze niet moeten zijn en bruut waar ze het niet moeten zijn. En ik heb mijn vijanden hier… taxichauffeurs. Die rijden hier echt gevaarlijk en hoffelijkheid in het verkeer is hun onbekend. Ene gaf me achteraf een vieze blik, maar die verdween snel toen ik mijn Vlaamse kolere op ‘m afgooide. Hij wist niet over wat ik het had, maar hij durfde ook niet meer aankijken ^_^.
Pizzajobke is wel fijn, alhoewel het vandaag wel minder ging, zeker qua tips. Maar ja, de zon kan niet altijd schijnen. En ik moet toch ergens nog een stabieler jobke vinden.

Wat heb ik nog gedaan. Ik heb een wandeling gedaan op een speciaal aangelegde weg die de verschillende stranden volgt> Dit deed ik van Bondi Beach tot aan Coogee Beach. Daartussen heb je Bronte, Tamarama, Clovelly, … . De ene strand al wat rustiger dan de andere en toch hadden ze allemaal wel iets. Ik heb een deel foto’s gemaakt van de wandeltocht. Voor de lichtgewichten onder ons, er waren zeer winderige plaatsen tussen waarbij ik me zelfs goed moest tegenhouden niet weg te vliegen. Probeer zo maar eens foto’s te nemen ^_^. En oh ja… die wandeltocht brengt je ook door een immens kerkhof. Ik heb het er echt niet op, beetje creepy, zeker als er een paar graven ingestort zijn en eigenlijk openliggen. Dan gaat het bij mij wel een stapje sneller . Maar al bij al een zeer mooi kerkhof… en de doden hier hebben een geweldig uitzicht hoor. En terwijl ik mij op het kerkhof bevondt, speelde mijn mp3 speler een toepasselijk liedje. “Who wants to live forever ” van Queen. Freaky huh.
Hier zijn er enkele:
     
     
     
     
     
     

En ja, het nachtsurfen werpt zijn vruchten af! Eindelijk heb ik op mijn surfboard kunnen rechtstaan en een golf genomen. Ok, ik stond er nu niet welbepaald gracieus op en het waren maar enkele seconden, maar het was wel kicken. En daar doe je het toch voor. Nu een paar dagen het surfen laten, want de golven zijn te onrustig.

En dan heb ik nog een klein verjaardagsfeestje bijgewoond van Heidi. Dit hebben we gedaan in een vegetarisch restaurantje. Niet slecht moet ik zeggen. Je merkt echt nog niet eens dat je geen vlees aan het eten bent. Maar de ‘mudcake’, chocoladetaart, ja… die was wel lekker ^_^. Het water loopt me nog steeds in de mond.
En haar partner is ook wel een grappenmaker. Ik was net aan de telefoon met iemand, dus ik had haar niet zien aankomen en haar partner kende ik nog niet. Deed hij alsof hij King Cross zocht en of ik het niet wist liggen. En King Cross is wel way off. En daar zitten de hoertjes dus. Hij zei dus ook dan hij daarvoor naar daar moest. Maar wist ik dus niet wie dat was en ja, hier in Australie kijken ze niet raar op van allerhande dingen. Dus dacht ik ook maar even die man uit te helpen ^_^. Wel een vriendelijke man.

Ik heb een nacht wel slecht gedroomd. Dus kan even iemand mij laten weten of met Spike alles goed is?! Voor de rest zoek ik nog muziek van “Potbelleez – Don’t hold back”, “Santana ft Nickleback – Into the night” en een huidig liedje van Pink. Thnx wie me kan helpen.

Bericht ga ik nu beeindigen, want ik moet ook nog wat fonts zoeken om mijn tattoo samen te stellen.

Cheers.

Wel, we zijn weer precies een weekske verder. Zou er veel gebeurd zijn? Bwa, je kan het maar bekijken hoe je wilt, maar ik heb het wel serieus naar mijn zin, ook al zit ik elke nacht in mijn auto te slapen sinds ik terug in Sydney zit. Maar ik heb een goed plekje, dicht aan het strand.

Eerst over het werk. Dat in het cafe/restaurant is niets geworden. Hier durven ze ook van die stunts uit te halen met verbloemende leugens en het niet terugbellen terwijl ze je gegevens hebben. Het restaurant in de club is momenteel ook links blijven liggen, pizza’s bezorgen verdient nu eenmaal meer. De tips die we krijgen, krijgen we dezelfde avond nog in onze handen. Soms weinig, soms veel. Gisteren mocht ik bijvoorbeeld zo eventjes 20AUD aan tips meenemen. Er zaten een paar vrijgevige mensen tussen ^_^. En het werk valt goed mee. Als ik niet moet bezorgen, dan moet ik mij even met de afwas bezig houden en ze beginnen mij ook al te leren om de extras op de pizza’s te gooien.
En ja, daar komt een klein probleempje… ik weet mijn gas tegenwoordig goed staan en ik rijd al even vlot hier als in Belgie. Verwonderlijk hoe ik mij weg hier vind. Eigenlijk niet, de meesten weten wel dat ik goed ben in het vinden van mijne weg -_^. En het fijne is, dat je op locaties komt die je als tourist niet zou tegenkomen.
Spijtig dat ik nu moet werken voor mijn auto, want er scheelt iets met de waterkoeling. Maar Heidi probeert me te helpen iemand te vinden zodat het praktisch niets zal kosten.

Heidi helpt me eigenlijk heel veel uit. Zoveel dat ik hoop dat ze er zelf geen problemen door krijgt. Nou… ik ga haar veel Suske en Wiske boeken schuldig zijn ^_^. Ze bezorgd mij ook heel veel drinken in de club en af en toe slipt ze er een meat pie of hot roll tussen ^_^. En ik leef ook van de pizza’s die ik na elke shift gratis krijg. En ze zijn heerlijk hoor.
Over pizza’s gesproken trouwens. In de club belde de golfwinkel beneden haar op om te vragen of we geen zin hadden in pizza, want ze hadden nog over en hadden genoeg. Heidi liet mij de pizza gaan halen. Bleek het te gaan om nog meer dan een anderhalve grote pizza, zachte cakejes die je in warme chocolade moest dippen. En ook nog lookbrood. Awel, we hebben gesmuld hoor ^_^.

Bij de pizza zaak helpt de baas mij ook uit. Hij probeert mij zoveel mogelijk aan het werk te krijgen… hij vind het wat erg dat ik in de auto slaap. Maar ja, ‘t is ewa duur voor accomodatie en op veel plaatsen willen ze alleen meisjes (jaja, de mannen zijn hier ook supergeil op vrouwen, dat is overal zo ^_^). En er werkt een leuk Brits meisje daar. Dat accent is zo leuk! Jullie kennen Elizabeth Hurley wel denk ik?! Zo een accent heeft ze ook, best grappig ^_^.

Wat doe ik nog? Het werk is meestal van 5pm tot 10pm ( van 17u tot 23u ), maar varieerd dus. Na het werk ga ik naar het strand om rustig mijn pizza op te eten. ‘t Is fijn om de golven zo bezig te zien. Dan, zo midden in de nacht, als je praktisch alleen bent tussen de sterren en op het strand wandelt, de golven ziet bewegen, dan pas merk je echt dat de wereld iets is dat blijft doorwerken, dat tijd niet stilstaat. Het is heel anders dan het nachtleven van fuiven wat ik bedoel.
Nee hoor, tijd staat niet stil voor mij op die momenten. Dan pas besef je echt dat leven iets continu is. Eigenlijk moeilijk om te beschrijven, maar het is mooi om daar zo te zijn.
En wat kon deze meneer weer niet laten? Nachtsurfen! Geweldig! Heel de zee voor je alleen, alle golven die je maar wilt voor jezelf. Dan gaat het surfen een beetje vooruit. Bijna op mijn surfboard kunnen blijven staan. Niet gemakkelijk op zo een klein board. Maar fijn! Altijd al willen doen, zo midden in de nacht. Die gaan er nog wel komen ^_^.
En ja, er lopen ’s nachts ook wel van die romantische zielen rond. Dat is dan even wel slikken dat je op zo een mooie locatie zit, in je eentje. Die “romantische zielen” verhogen dus dan nog eens dat je er alleen zit.

Vandaag ook een paar spullen gaan kopen. Een haartrimmer om mijn haren eens zelf onder handen te nemen, ik hoop dat ik mijn hanekam voor een deel kan behouden. Een strandvolleybal. Nu nog een strand vinden die strandvolleybalvelden heeft en iemand die bereid is om mee te doen. Ik doe nu eenmaal graag volleybal. En met zo een bal gaat dat veel vlotter dan met een strandbal die alle kanten op vliegt, ja toch?! ^_^ Dan nog een ketting om mijn sleutels aan te hangen gekocht. Voor tijdens het pizza bezorgen omdat ik vantijd mijn sleutels op de grond vergat. En ook omdat ik enkel mijn surfboard meeneem naar het strand, maar mijn sleutels moeten ook mee en ik kan ze moeilijk op het strand laten liggen he.

En ivm mijn vorige bericht. Inderdaad kan je vriendschap niet afdwingen. En dat doe ik ook niet, ook al lijkt het voor sommigen misschien zo. Ik doe gewoon wat de meesten graag bij mij leken te doen. Op de fouten en gebreken wijzen. Welja, nu doe ik het mooi ook. Mij maakt het echt niet uit hoeveel vrienden ik heb. Liever een paar goei dan een hele groep oppervlakkig. En als op deze manier er een deel moeten sneuvelen, het zij zo! Zo weet ik tenminste wie mijn vrienden zijn, want die nemen dat niet verkeerd op en gaan er even bij stilstaan. Ik sta ook bij elk van mijn vrienden stil en doe mijn best goed voor hun te zijn. Het omgekeerde vragen is dan niet verkeerd. “Slik” deze keer ook maar eens zou ik zeggen. Fijn dat ik wel nog zo kan discussieren. Dat mis ik wel hoor  :p.
Maw, ik ben er niet kwaad op, helemaal niet. Maar af en toe eens in de schijnwerpers brengen om wakker te schudden (blijkt nu eenmaal dat mensen regelmatig in slaap vallen :p ). Maar vind het wel fijn van de reacties erop.

Jammer dat ik nog geen foto’s meer heb, maar ik heb er even ook geen tijd voor. Ik moet wat geld zien binnen te krijgen momenteel. En het surfen is gewoon te verslavend ^_^.

Ik ga het nu met dit berichtje laten. Even nog op wat mails reageren.

Cheers m8es.

Zo, een paar dagen terug in Sydney zitten er zeer op! En wat een dagen! Alhoewel ik mij “thuis” voel in Sydney, was het toch weer even mijn draai vinden. Ik slaap voorlopig in mijn wagen. Meestal aan de club waar mijn tante werkt. Ja, ik noem ze maar tante, ‘t is een hele uitleg om te zeggen “mijn zus, haar man, daar de (achter)nicht van”. En ik kan goed met haar opschieten en heb al meer met haar te maken gehad dan dat ik met de meerderheid van mijn “eigen familie” te maken heb gehad.

Ik heb nu ook 2 jobs. Wel onregelmatig, maar er komt teniminste iets binnen. Alseerst werk ik in een pizzazaak. Zoals gewoonlijk moet je al beginneling de vaat doen en andere zaken. Maar ik help ook mee in de keuken en mijn belangrijkste taak is pizza’s bezorgen. Dit komt vooral doordat ik een wagen heb. Eindelijk, mijn wagen is een voordeel aan het worden! Vandaag net mijn 2de shift gedaan. En voordeel is dat ik zo de streek goed leer kennen. Het verdient niet zoveel, maar het is in’t zwart, dus valt het eigenlijk best mee. En elke keer ik werk, krijg ik een gratis pizza. Mooi meegenomen allemaal. En vandaag had ik ook 5 AUD aan tips. Not much, maar ‘t is wat extra.
De andere job is door een grap begonnen. Toen ik naar mijn tante bij de club ging, om mijn was te gaan halen (jaja, ik ben er gene kei in, en ik zo weinig was dat het niet echt de moeite is om een machien te draaien). Toen kwam de man van het restaurant mij tegen (ze kennen mij in de club al een beetje) en vroeg mij of ik niet wilde helpen met de stoelen, omdat hij een feest van een huwelijk aan het klaarzetten was. Ik zei dat ik het wel zou doen, ik wist toch anders niet wat doen met mijn tijd. Hij zei dat het niet moest, dat het maar een grapje was. Maar toch zei ik dat ik het zou doen. Zo gezegd, zo gedaan! Maar ja, ik denk altijd eerst aan iemand te helpen en meestal niet om er iets voor in ruil te krijgen. Maar daar stak tante Heidi een stokje voor. Ze had voor mij een ferme maaltijd losgekregen. Dat ontbijt was lekker, echt waar. Daarna vroeg de man of ik de ganse dag niet wilde helpen. Maar wel voor meer dan he. Nog een lekkere middag erbij en nog wat centen. Niet bijster veel, maar toch 75 AUD. Zo, dat heeft mijn RSA bijna terugbetaald. Die RSA ben ik ook gaan halen. Ik ben nog steeds aan het ‘hunten’ voor een ’steady’ job. Daarvoor had ik mijn RSA nodig. Die heb je nog als je in locaties komt waar je alcohol moet opdienen. Ik zal je iets laten weten of ik die job te pakken krijg. Ik heb moeilijkheden om de baas te pakken te krijgen. Maar ik blijf doorgaan. Bij het restaurant van de club ga ik nu ook regelmatig werken. Ook weer in’t zwart en het verdient wat minder dan de pizza’s, maar ik krijg er ook weer maaltijden voor. Zo, op gebied van warm eten weet ik dat ik vantijd toch iets lekkers voorgeschoteld krijg voor een ideale prijs ^_^. Gratis! Alhoewel, moet er wel voor werken.

Voor de rest spendeer ik mn tijd vooral aan Bondi Beach. Ik kan mijn auto daar gratis parkeren en het is dicht aan het surfstrand. Morgen heb ik niks van werk te doen, dus ga ik mij nog eens uitleven op mijn surfboard! Ik moet er ooit kunnen op recht staan ^_^.

Oh ja, toen ik op Bondi Beach werk aan het zoeken was, zag iemand mij rondkijken en vroeg of ik de weg kwijt was. Ik zei dus dat ik werk aan het zoeken was en hij kon me een job aanbieden. Hij zag er niet uit, maar ja, hier beoordelen ze je niet naar je uiterlijk. Dus deed ik dat ook niet. Alhoewel hij zei dat hij “filmen” maakte. Wat ik al niet in hem zag. En hij ook wat boten. Dat geloofde ik dus wel. Maar dan maar even toch meegeweest om te zien wat het was. Mja… een man vol illusies dus… zijn “filmen trokken niet echt op iets. ‘t Was echt meer een landloper. Als hij denkt dat hij dat verkocht krijgt, amai… . En daarna nog wat rondwandelen en bleef hij maar vertellen. Daarna overhoord een vrouw hem omdat hij over de Joden bezig is en dergelijke. De vrouw vond het niet mooi van hem en belde de politie. De man loopte ineens op haar af. Ik verschoot mij een bult en stond al klaar om hem tegen te houden voor als hij de vrouw zou durven slaan. Gelukkig deed hij dat niet, dus bolde ik het af. Maar hij bleef mij volgen. Daarbij vertelde ik hem dat hij zo een dingen niet moest provoceren en dat ik er niets mee te maken mee wilde hebben. Even daarna ben ik eindelijk van hem afgeraakt.

We zullen zien wat de rest gaat geven… .

Oh ja, ik begin hier wat mondiger te worden, dus ik kan het niet laten om mensen commentaar te geven. Feel shocked or not, I don’t care :p. Ik kan alleen maar vertellen dat ik me schaam voor de meeste mensen die mijn berichten lezen, het teveel gevraagd is om 5 minuten de tijd te nemen om iets te plaatsen. Ik heb al gezien bij mijn reismakkers dat het ook anders kan. Ze vinden het ook raar dat 5 minuten blijkbaar veel lijkt te zijn voor mensen. En zijzelf vinden het zelfs raar dat ik kaartjes naar jullie stuur. Oh ja, die zijn btw onderweg. Als ze niet aankomen, blame the Post! 19 kaarten in totaal, moet toch tenminste een heel deel van aankomen.
En dit allemaal gezegd zijnde… voel je je aangesproken? Dan moet je misschien eens erover nadenken waarom je je aangesproken voelt. Misschien omdat je weet dat ik gelijk heb.
Ik ben deze reis ook begonnen voor mijzelf en om te zien op welke vlakken ik fout ben geweest. Ik moet zeggen, bitter weinig. Hier nemen ze me om wie ik ben en hebben ze geen schrik om tijd met mij te spenderen of met mij gezien te worden. Kan ik in Belgie niet echt zeggen.

Zo, ik ga stoppen voor dat er nog meer uit mijn mond komt. Is nog tijd genoeg voor en een live versie is beter :p

Cheers m8es

Wel, geloof het of niet, maar ik ben terug in Sydney. Ongeveer zo een 700 km afgelegd met de wagen en er zo een 11 uurtjes op gereden. Ik ben vertrokken van mijn wwoofing plaats. Kan er nu eenmaal niet eeuwig blijven. Alhoewel het mij op laatste wel stresseerde, mis ik het daar nu al wel, vooral de honden. Vooral omdat ze aan mijn eigen honden doen denken. En dan heb je de koe Martha nog, een kalfje van enkele weken oud. Grappig wel, ‘t is net een huisdier aan’t worden. Je speelt er zowat mee zoals je bij een hond zou doen.

 Hier zijn wat foto’s:

     

en een foto van de zonsondergang op die plaats

Mooi he. Ik mis het eigenlijk nu wel hoor. Maar toch, ‘t was me op een menier te relax. En geloof me, ik heb nu iemand leren kennen die nog erger is dan mij op gebied van snelheid en de puntjes op de i te zetten. Goh amai… als je mij er al erg in vond, dan heeft deze de bijbel er van uitgevonden ^_^. Amai, voor een milimeter verschil voor een kippenren die gemaakt is uit junkmateriaal, zoveel tijd spenderen. Ik werd gek en ik ben een detailfreak ^_^.

Sorry als de zinnen niet echt kloppen, maar wat wil je na 11 uur rijden… and no place to sleep… ach ja, komt wel los. Sydney voor iets, zal wel iets te doen zijn ’s nachts. Raar dat er nu wel niemand online is, had wat meer verwacht nu het dag bij jullie was. Maja, werkuren natuurlijk.

zucht zucht… me bored… en probeer me bezig te houden. Ik weet nog niet meer eens waarvoor internet dient, zo ben ik het al gewoon zonder.

Toch, ik hoop dat ik nu wat meevallers hier ga krijgen, dat ik nog van een lange reis mag genieten… . Een ervaring is het allesinds al zeker!

Greetz and some other stuff I don’t know at the moment…

Morgen nog eens surfen gaan op Bondi Beach denk ik, is weer even geleden.

…

Adriano “A.J.” Angelini signing off! ( jaja, ik hou die A.J., ‘t blijkt dat de Australiers toch over mijn naam struikelen. En mijn naam klinkt gewoon vreselijk met een Australisch accent. Dus A.J. dan maar ^_^ )

Welke datum zijn we nu? Oh ja, de 27ste november. Op dit eigenste moment voel ik me niet zo goed. Ik denk dat ik een paar dagen geleden iets slechts gegeten heb, want mijn maag protesteert nogal. De cola “trick” zal wel helpen denk ik. Maar ‘t is hier al zo warm en dan die koorts er nog bij… maw gloeiend heet dus voor mij op dit moment.

De meisjes uit Oostenrijk zijn ondertussen vertrokken alsook het meisje uit Taiwan (Taipei). Omdat ik niet zo een eerste goede indruk had over Taipei, gaat het meisje mij daar rondleiden als ik terug in Taipei ben. Dat is toch blijkbaar een van mijn stopplaatsen van het vliegtuig.

Na mijn laatste bericht op het weblog, ben ik even de Town ingeweest. Ik had een stekker nodig voor Europa naar Australië. Daarna kwam ik een winkel tegen waar ik eindelijk een T-shirt heb gevonden om te surfen die wat naar mijn smaak is. De vrouw van de winkel had een hele gesprek met mij gehouden. Ik heb haar verteld over mijn “rondreis” door Australië. Wat doet de vrouw eenmaal we aan de kassa zijn?! Well… ze geeft mij zomaar 10 AUD! Om mij toch een klein beetje voort te helpen, zei ze. En daarna rekenen we de T-shirt nog eens af en daar blijkt ze ineens ook nog eens een extra 10 AUD korting te geven. Of dat laatste bewust was, weet ik niet. Maar allesinds wel vriendelijk en handig ^_^.
Het stadje Alexandra is niet echt groot. Daarom moesten we ook naar een verjaardagsfeestje van iemand. John wilde eigenlijk zelf niet gaan, maar omdat het zo een kleine dorp en iedereen elkaar kent, was hij wat “verplicht” om te gaan. Maar hij wilde ook weer snel door ^_^. Zat er op het verjaardagsfeestje toch weer geen Nederlander tussen zeker. Je komt precies echt nergens zonder dat er iemand een woord Nederlands kan. Zijn vriend was een echte “Aussie bloke”. Hij had echt het gezicht van Crocodile Dundee ^_^. Hij heeft de hele tijd met mij zitten praten. Blijkbaar heb ik nu een goede indruk van de Belgen bij hun gelaten. Ze vonden mijn engels ook veel beter dan die van de meeste Nederlanders die ze tegenkomen. Ik was heel goed verstaanbaar voor hun. Wel, fijn compliment moet ik zeggen ^_^.
Na het verjaardagsfeestje zijn we nog in de pub geweest, in het Town waar John woont. Dit stadje heet Yarck. En geloof het of niet, maar dit is echt het kleinste stadje dat je ooit tegenkomt denk ik. ‘t Is maar 1 straat groot! The best pub in town…, tuurlijk, ‘t is de enigste ^_^. De eerste cocktail was lekker, maar toch zwak qua alcohol. Wil je het sterker hebben?! Dan heb ik wel een truukje. Gewoon vertellen dat het bij ons allemaal toch veel sterker is. Ze willen dus niet onderdoen blijkbaar ^_^. De volgende ging al wat beter dus.

Ik ben ook nog met Elliot naar zijn grond gegaan. Hij heeft ergens in de bergen in een bos een stuk grond gekocht een paar jaar terug en nu gaat hij zijn huis daar op bouwen. Hij gaat het allemaal zelf doen met de bomen die hij in zijn omgeving heeft. Zeer ambitieuse plannen! Ik hoop dat het hem lukt, want het is wel een mooi stuk met een mooi uitzicht. En groot! Amai, hoeveel grond je hier kan kopen voor dezelfde prijs als bij ons een klein mini-stukje, dan val je omver!
De kippenren is bijna af… . Maar niet zo echt door Elliot zijn hulp. Hij is wel vriendelijk en al, maar het schiet niet op met hem. Ik heb dus vrijwel alles alleen gedaan. Hij is relax, maar dat is me toch wel wat TE relax hoor. Maar in dit stadium moet ik nu wel op hem wachten, want daar heb je 2 personen voor nodig. Normaal heb ik de foto’s bij dit bericht toegevoegd. Dan mag je eens raden welke ik in elkaar heb gestoken en welke door de vorige wwoofers in elkaar is gestoken.

  

Ach ja… je kan niet verwachten dat iedereen vakmanschap bezit ^_^. En de ganzen zijn precies ongeduldig. Ze zijn hun hokje al aan het uitkiezen denk ik, want ze zitten er al regelmatig in terwijl de platen er nog tegen moeten. En het is wel “freaky” om te werken als al de dieren je in de gaten hebben, zelfs de koeien ^_^. Net een jury die een oordeel moet vellen ^_^. Very funny!

Ondertussen zit ik ook voor schapenherder te spelen en ga ik vaak met de honden Jack en Audrey wandelen. ‘t Zijn lieve honden en ze hebben me blijkbaar heel graag. Ze staan me vaak op te wachten om te gaan wandelen en lopen tegenwoordig ook mee naar mijn kamer. Tijdens het wandelen met hun ben ik ook een kangaroo tegengekomen. Ik wist eerst niet waar de honden naar keken, maar toen zag ik een kangaroo uit het hoge gras springen. Maar ja, op zo’n momenten is het de hond goed vasthouden, want daar zit wat kracht in! Ook nog een havik en een echnid (een soort egel) of zoiets tegengekomen. Maar op zo’n momenten heb ik net mijn fototoestel niet bij me. Geloof me, met die hitte en met zo’n sterke hond, is die fototoestel meer een last dan een zegen. Ik zal ze nog wel eens gaan zoeken als ik me wat beter voel.

Toch voel ik ook dat het tijd is om door te gaan. ‘t Duurt me op dit moment even te lang hier in the middle of nowhere. Kaartjes komen eraan zodra ik terug in Melbourne City geraak, want hier hebben ze geen fatsoenlijke kaarten

Well, c u l8terz m8es… still enjoying Australia.